Sniper Elite V2 Remastered - recenzja

Miłośnicy gier snajperskich mają do wyboru w zasadzie tylko dwie serie - Sniper: Ghost Warrior w wykonaniu polskiego City Interactive oraz Sniper Elite od brytyjskiego zespołu Rebellion. Jeśli patrzeć zarówno na oceny recenzentów, na opinie graczy i na sprzedaż, ta druga seria wyraźnie wygrywa (choć twórcy pierwszej nie składają broni i pracują nad kontynuacją). Nie ma się co dziwić, że w planach jest kolejna, piąta już odsłona. W oczekiwaniu, aż trafi ona na półki sklepowe, miałem okazję przetestować remaster "dwójki". Czy warto się nim zainteresować?

Jeśli jesteście zadeklarowanymi wielbicielami tej serii i nie mieliście wcześniej okazji zagrać w część drugą (co wydaje się mało prawdopodobne), to BYĆ MOŻE warto. Jeśli graliście już w "dwójkę" na pececie, ale z jakiegoś powodu pominęliście DLC (w którym znalazło się kilka dodatkowych misji, w tym ta, w której strzelamy do Hitlera), możecie dopłacić 36 złotych za aktualizację wersji podstawowej do zremasterowanej - BYĆ MOŻE warto. Jednak musicie mieć na uwadze, że Sniper Elite V2 Remastered wypada dość mizernie. Dlaczego? Z kilku powodów.

Przede wszystkim dlatego, że sam Sniper Elive V2 zdążył się zestarzeć, a twórcy nie zrobili nic, by jakoś rozruszać jego skostniałą mechanikę. Być może siedem lat temu (wtedy miała miejsce premiera gry) nikomu nie przeszkadzał ani korytarzowy charakter rozgrywki ani szwankująca sztuczna inteligencja, ale dzisiaj nie potrafiłem przymknąć na nie oka. To dobitny dowód na to, jak zmieniają się gry i upodobania, a zarazem wymagania samych graczy. Siedem lat temu Sniper Elite V2 było całkiem udaną strzelanką, a dzisiaj wypada już baaardzo przeciętnie.

Można mieć pretensje do twórców, że nie poświęcili czasu na przebudowanie przestarzałych elementów (w miarę możliwości, rzecz jasna) ani usprawnienie tego, co zawodziło siedem lat temu (jak wspomniana sztuczna inteligencja), a zamiast tego wprowadzili na przykład... nowe postacie, którymi możemy pokierować. Jednak nie od razu, a dopiero po ukończeniu gry, więc, umówmy się, nie każdy będzie miał okazję docenić tę nowinkę. Jaki ma więc ona sens? Niewielki.

Większego sensu można by upatrywać w przywróceniu trybu sieciowego. Multiplayer był dostępny już w oryginale, ale od czasu premiery zdążył umrzeć śmiercią naturalną. Czy twórcom uda się go ożywić za sprawą remastera? Prawdę pisząc, nie widzę tego. Autorzy dają nam możliwość toczenia walk na nieco bardziej otwartych wersjach map znanych z kampanii i na tym w zasadzie można by skończyć opis modułu online. Nie wprowadzono w nim żadnego systemu progresji, rankingów czy dodatków (np. ubrań) do odblokowania. Nie dziwota więc, że na serwerach trudno znaleźć kompanów do wspólnej zabawy. Sądzę, że to kwestia najwyżej dwóch miesięcy, aż zapanuje na nich całkowita pustka.

A co z grafiką? W końcu remaster to zawsze doskonała okazja, by odświeżyć pod tym względem grę. No i rzeczywiście nietrudno dostrzec różnice między Sniper Elite V2 Remastered a podstawową wersją... ale z konsol. Przypomnę, że "podstawka" trafiła jeszcze na poprzednią generację PlayStation i Xboksa, nie mogąc pochwalić się spektakularną oprawą. O wiele lepiej prezentowało się wydanie pecetowe. A więc jeśli graliście w Sniper Elite V2 na komputerze, teraz zobaczycie tylko nieco lepsze oświetlenie czy kolory. Zobaczycie natomiast być może nowość w postaci trybu fotograficznego. Mnie on zbytnio nie zainteresował (co tu fotografować...?), ale wspominam o nim z recenzenckiego obowiązku.

Sniper Elite V2 Remastered to przykład na to, kiedy i w jaki sposób nie należy remasterować gier. Kiedy nie remasterować? Wtedy, kiedy tak naprawdę niewielu graczy na nie czeka i kiedy sama "podstawka" nie należała do wybitnych. W jaki sposób nie remasterować? Po macoszemu, tak jak w tym przypadku. Czyli nie zważając na obecność przestarzałych rozwiązań i mankamentów w rozgrywce oraz nie poprawiając w bardzo wyraźny sposób oprawy, a skupiając się na mało istotnych sprawach. Sniper Elite V2 Remastered to pozycja przeznaczona wyłącznie dla zagorzałych miłośników serii.