Po pierwsze, konsola będzie dysponowała 12 teraflopsami mocy obliczeniowej w układzie graficznym, co przekłada się - w przybliżeniu - na możliwości karty graficznej RTX 2080 Ti. To bardzo potężne urządzenie, radzące sobie bez większych problemów z nowymi grami w rozdzielczości 4K.
Za architekturę sprzętową odpowiada ponownie firma AMD, która - co interesujące - nie ma na rynku równie potężnej karty graficznej, więc układ musiała przygotować specjalnie dla Microsoftu, bazując oczywiście na swoich istniejących architekturach Zen 2 oraz RDNA. Xbox One X było dwa razy słabsze.
Zapożyczono także dwa rozwiązania znane lepiej z repertuaru Nvidii. Variable Rate Shading (VRS) pozwala układowi graficznemu skupiać się podczas renderowania na obszarach ekranu, które wymagają większej uwagi, zamiast - dla przykładu - na ciemnych zakamarkach, gdzie nic nie widać.
Do tego sprzętowo napędzany ray tracing, czyli coś, co Nvidia mocno wypromowała za pośrednictwem swoich kart graficznych z rodziny 2000. AMD dotychczas uważało, że rynek nie jest jeszcze gotowy na taki system oświetlenie, lecz - jak widać - Microsoft pomógł firmie zmienić zdanie.
Czym jest ray tracing? To bardzo wymagające pod względem obliczeniowym kalkulowanie realistycznego rozchodzenia się światła w przygotowanym świecie, na podstawie dokładnego analizowania, gdzie i jak odbiją się poszczególne promienie światła generowane przez jego źródła.
Idąc dalej, mamy kolejne potwierdzenie dysku SSD, szybkie wznawianie ze wsparciem dla kilku gier jednocześnie, skrócenie opóźnień kontrolera, obsługę formatu HDMI 2.1, a także wsparcie dla rozgrywki w maksymalnie 120 klatkach na sekundę. 12 teraflopsów powinno do tego wystarczyć.
