Ich fundamenty, czyli Lockme, to platforma do wyszukiwania i rezerwowania escape roomów obecna w Polsce, Szwecji, Niemczech, Czechach czy Słowacji. Porządkuje ofertę rynku według odpowiednich kategorii, filtrów, a przede wszystkim na bazie ocen klientów. Właścicielom firm udostępnia pakiet narzędzi do sprzedaży i marketingu, a po drugiej stronie buduje społeczność pasjonatów, którzy mogą rezerwować gry. W Polsce posiada pokrycie około 95% rynku.
Serwis na początku powstał na własne potrzeby. Chodząc po escape roomach z czasem natrafiliśmy na ścianę. Mieliśmy problem z wyszukiwaniem nowych pokoi, w których jeszcze nas nie było. Postanowiliśmy to ułatwić, w przerwie świątecznej 2014 roku stworzyliśmy pierwszą wersję strony, a temat po prostu bardzo szybko "chwycił". Szybko pojawili się kolejni pasjonaci, którzy zaczęli z niego regularnie korzystać i całość zaczęła rosnąć organicznie.
To stało się przyczółkiem do ekspansji ich działalności. Obok Lockme organizują mistrzostwa świata w escape roomach "ER Champ". Są twórcami serii planszowych gier karcianych z mechanizmem escape roomu i pogłębioną fabułą "Escape Tales", która dotyka trudnych tematów, jak utrata dziecka czy samobójstwo. Wszystkie części sprzedały się w liczbie ponad 150 tysięcy sztuk w krajach od Korei Południowej, przez Polskę i Niemcy, po USA czy seria Side Quest bazująca na licencjach gier Nemesis, 7th Sea i Frostpunk. W 2022 roku zostali partnerem Bluekey przy tworzeniu platformy VR dla escape roomów "Rooms of Realities", która polega na przenoszeniu do świata wirtualnego prawdziwych, fizycznie działające escape roomów z całego świata.
Mają też na koncie książkę, a w jesienią premierę na Steamie będzie miała gra komputerowa bazująca na ich pierwszej grze planszowej "Escape Tales: Rytuał Przebudzenia". Wszystkie te rozwiązania powstawały bardzo naturalnie, jednak pierwsze kroki wcale nie były łatwe.
Naiwność oraz metoda prób i błędów
Dywersyfikację swojej działalności Bartosz i Jakub rozpoczęli od escape roomów mobilnych. Tworzone one były na zlecenie korporacji czy banków np. na okazję imprez integracyjnych.
To była "partyzantka". Z perspektywy czasu dziwię się, że to w ogóle działało. Robiliśmy wszystko sami od A do Z, czyli od scenariusza do wykonania, budowania tych pokoi. Tego ostatniego etapu uczyliśmy się tak naprawdę od podstaw. Mieliśmy dość butne i naiwne podejście, a ratowało nas tylko i wyłącznie to, że wówczas oczekiwania nie były zbyt wysokie.
Po tym etapie przyszła weryfikacja.
Musieliśmy spojrzeć prawdzie w oczy. Skonfrontować się z tym, co umiemy, a czego nie. Dopiero w ten sposób zaczął rodzić się nasz faktyczny know-how, który pozwolił pójść w kilka nowych kierunków, tworzyć scenariusze, książki, gry planszowe, doradzać firmom od VR i tak dalej.
Przełomem była pierwsza gra planszowa - Escapa Tales: Rytuał Przebudzenia. Bartosz i Jakub zaczęli od przeanalizowania rynku planszówek escaperoomowych i zauważyli, że w zasadzie wszystkie próbują przenosić escape room jeden do jednego. Do tego postanowili podejść zupełnie inaczej.
Wciąż jednak mieliśmy wyobrażenie, jak się okazało mylne, że skoro Kuba jest mistrzem w łamigłówki, to na pewno z miejsca będzie tworzył świetne łamigłówki. A to są dwie różne rzeczy i trochę czasu zajęło mu dostosowanie swojej wiedzy do potrzeb graczy. Jednak jak już zaskoczył, to ruszyło lawinowo. Ja z kolei mam know-how graficzny, więc zająłem się warstwą wizualną. Wtedy uważaliśmy, że brakuje nam jedynie umiejętności wydawania: jak przygotować grę do produkcji, jak i gdzie ją wyprodukować, a później sprzedać. Zaczęliśmy szukać wydawcy i po dwóch telefonach... udało się. Board&Dice było na tyle szalone, że w nas uwierzyło. I dali nam project managera, który nas profesjonalizował. Pokazywał, jak tworzyć mechanikę, jakie są potrzeby graczy, gdzie są punkty newralgiczne. To był punkt zwrotny.
Skrypty generujące i automatycznie tworzone prototypy
Do końca jednak twórcy Lockme nie wyzbyli się swojej własnej, można powiedzieć autorskiej metody działania. Samodzielnie tworzyli skrypty generujące, dzięki czemu prototypy gier tworzyły się same. Bardzo duża część pracy była scedowana na komputery, co było wówczas nietypowe i budziło pewne zdziwienie. Po wydaniu pierwszej gry i jej sukcesie nikt już jednak nie miał wątpliwości, że to działa.
Poszliśmy dość trudną drogą: czyli w gry z bardzo rozwiniętą fabułą, które trwają długie godziny. To jednak okazało się przewagą i było bardzo doceniane przez graczy. A jak wyglądał warsztat? Pierwszą grę "narysowaliśmy" na kartkach ołówkiem. Powstał stos około 150 karteczek. Później to skanowaliśmy i opisywaliśmy grafikowi, co ma z tym dalej zrobić. Mało co było w Excelu czy Photoshopie. Sednem były jednak testy. Prototypy gier dawaliśmy grupom testowym, co przy tak długiej grze jeszcze bardziej wydłużało proces tworzenia. Towarzyszyliśmy każdej grupie (po 3-6 godzin), obserwowaliśmy i notowaliśmy, wprowadzaliśmy zmiany.
Wspólnie z wydawnictwem Board&Dice, Bartek i Jakub wydali 3 gry z serii Escape Tales, książkę pełną zagadek "The Book of Rituals" oraz trzy odsłony Side Quest (escape room w małym formacie). Warto tutaj zaznaczyć, że wszystkie trzy typy produktów wymagały zupełnie innego podejścia do formowania zagadek, jak i opowiadania fabuły.
Chcieliśmy z nimi współpracować, ponieważ są absolutnie bezkompromisowi w tym, co chcą wyrazić poprzez grę i zagadki. Mają też ekstremalny focus i nigdy nie idą na łatwiznę. W branży gier planszowych jest wielu designerów, którzy potrafią tworzyć gry w różnych gatunkach: od ameritrashów przez euro-gry, kończąc na grach casualowych. Często zdarza się, że projektant potrafi między nimi przeskakiwać. Natomiast nawet najlepsi i najbardziej uznani designerzy, posiadający hity sprzedające się w milionowym nakładzie, mają kłopot z zaprojektowaniem gry typu escape room. To wymaga innego systemu operacyjnego, na którym działa umysł. Jakub i Bartek mają go tak dopracowanego, że tworzenie gier zagadkowych przychodzi im z wielką łatwością. A tym, co do reszty rozbija bank, jest fakt pracowania w zautomatyzowanym zestawie narzędzi i arkuszy dającym pełną kontrolę i płynność pracy.
Co jest kluczowe, aby mając nieszablonowy pomysł “dowieźć" go do rynku i odnieść sukces? Jak mówią na bazie swojego doświadczenia Bartek i Jakub dobry pomysł to zdecydowanie za mało. Większość startupów i projektów upada, o czym nie zawsze się mówi. Dlatego tak ważne jest krytyczne podejście i nie zamykanie się w bańce wyłącznie przyklaskujących.
Podejście romantyczne i na “yolo" rzadko się sprawdza. Trzeba umieć zrobić brutalne reality check. I to im szybciej, tym lepiej. Warto rozmawiać z doświadczonymi ludźmi, którzy wytkną nam błędy i pokażą, co pilnie musimy poprawić. Nie zmienia to jednak faktu, że jeżeli możemy sobie na to finansowo pozwolić, to warto eksperymentować. To, na ile nas naprawdę stać, potrafi być sporym zaskoczeniem.
