Battlestar Galactica: Scattered Hopes - recenzja. FTL i Frostpunk w klimatach SF

Uniwersum z serialu z lat 2004-2009 wraca w formie stawiającej na chłodną kalkulację. Wcielamy się w kapitana potężnego Gunstara, jednostki eskortowej, której zadaniem jest ocalenie niedobitków po zniszczeniu całej planety. Cel to dotarcie do tytułowej Galactiki. Zamiast z góry ustalonej ścieżki fabularnej, twórcy wybrali dla Battlestar Galactica: Scattered Hopes strukturę narracyjnego roguelite'a. Historia podąża za głównymi wątkami oryginału, ale daje nam pełną swobodę w popełnianiu błędów. A te bywają bardzo kosztowne. Czasem wystarczy jedna zła decyzja, aby utracić statek z cywilami.

Wizja ucieczki przed przeważającymi siłami wroga od razu budzi skojarzenia z FTL: Faster Than Light. Przeskakujemy między układami słonecznymi, gromadzimy zasoby... Twórcy dorzucają do tego jednak rozbudowaną warstwę polityczno-społeczną.

Nasza flota to dom dla przerażonych, zestresowanych ludzi. Ocaleni dzielą się na zwaśnione frakcje, a ich uprzedzenia dają o sobie znać w warunkach ciągłego zagrożenia życia. Zewnętrzne ataki ze strony maszyn często schodzą na dalszy plan przy wewnętrznych konfliktach, które potrafią zniszczyć konwój.

W każdym odwiedzanym systemie dostajemy do dyspozycji określoną pulę tur. Przeznaczamy je na rozwiązywanie proceduralnie generowanych wydarzeń oraz radzenie sobie z długofalowymi konsekwencjami naszych wcześniejszych akcji. Zebrane surowce wydajemy na misje ratunkowe lub ulepszenia eskadr i technologii.

Bohaterów wysyłamy na niebezpieczne wyprawy po cenne nagrody lub zlecamy im podstawowe szkolenie cywilów. Ograniczony czas zmusza do wyboru między ryzykownym skanowaniem sektora w poszukiwaniu paliwa a natychmiastowym ładowaniem napędu skokowego (chciwość niemal zawsze kończy się obowiązkowym restartem kampanii).

Zarządzanie flotą wymusza trudne wybory moralne i czysto pragmatyczne kalkulacje. Wybuch epidemii na jednym ze statków stawia nas przed dylematem: zużywamy ograniczone zapasy leków na profilaktykę całej populacji, czy oszczędzamy zasoby, godząc się na niekontrolowane rozprzestrzenienie się wirusa. Awaria kluczowych systemów zmusza z kolei do przesunięcia inżynierów z innych działów, co natychmiast paraliżuje prace nad nowymi osłonami.

Gdy cywile zaczynają się buntować i niszczyć mienie, decydujemy o metodach pacyfikacji. Wybieramy między przymusowym zamknięciem ich w izolacji, odcinającym nas od surowców, a budową narzędzi do szybkiego zduszenia oporu.

Kiedy tury dobiegają końca, wrogie maszyny wpadają do systemu i zaczyna się próba dotrwania do momentu naładowania hipernapędu. To nie klasyczna strategia czasu rzeczywistego, tylko gra na przetrwanie polegająca na minimalizowaniu strat.

Ważne jest przewidywanie ruchów wroga i odpowiednie pozycjonowanie własnych jednostek defensywnych. Każdy okręt ma określoną strefę ognia, a starcia przypominają logiczne puzzle rozwiązywane przy użyciu aktywnej pauzy taktycznej. W sytuacjach bez wyjścia odpalamy limitowane głowice nuklearne lub ataki z głównego działa Gunstara, których długi czas odnowienia pozwala na zaledwie jedno użycie podczas całej potyczki.

Oprawa wizualna Battlestar Galactica: Scattered Hopes jest prosta i wyraźnie odstaje od współczesnych standardów. Modele statków i portrety postaci wykonano poprawnie, ale animacje są oszczędne, a pole bitwy - zbyt statyczne. Twórcy skupili się na stworzeniu czytelnego interfejsu użytkownika i nie da się ukryć, że wyszło im to bardzo dobrze. Przekazywanie kluczowych danych w trakcie zarządzania flotą i walki jest jasne.

Battlestar Galactica: Scattered Hopes skutecznie przenosi presję znaną z telewizyjnego pierwowzoru na grunt kosmicznego roguelite'a. Wprawdzie starcia z Cylonami po kilkunastu godzinach tracą na dynamice i stają się powtarzalne, ale bogactwo zdarzeń losowych w fazie zarządzania w pełni to rekompensuje. Przejście kampanii zajmuje około 25 godzin. Biorąc pod uwagę atrakcyjną cenę (obecnie 84 złote na Steamie), to świetny wynik. Alt Shift nie rewolucjonizuje gatunku, jednak sprawnie buduje napięcie i zmusza do ciągłego balansowania na krawędzi katastrofy.

Dla fanów powolnego planowania i miłośników gier pokroju FTL, którzy czerpią satysfakcję z faktu, że każdy błąd kosztuje życie wirtualnych podopiecznych.

Osoby szukające efektownych, zręcznościowych bitew kosmicznych i dynamicznej narracji odbiją się od surowych tabel oraz powtarzalnych potyczek.