Kromlech - pierwsze wrażenia. Czeskie RPG z drewna, ale z iskrą

Kiedy zapowiadano Kromlecha, w sieci szybko przylgnęła do niego łatka "czeskiego Gothica" z domieszką soulslike'a. 5 marca gra w końcu zadebiutowała we wczesnym dostępie na Steamie. I zderzenie z rzeczywistością okazało się brutalne. Gdy czytam opinie i wrażenia osób, które miały styczność z produkcją Perun Interactive, łatwo mi zrozumieć ich frustrację. To tytuł, który potrafi w sobie rozkochać. Aby chwilę później doprowadzić do szału.

Jeśli szukacie radosnej przygody z prowadzeniem za rączkę, od razu możecie zamknąć kartę z grą na Steamie. Kromlech wita nas surowym, bezlitosnym światem inspirowanym europejską epoką żelaza i mitologią celtycką. Silnik Unreal Engine 5 robi tu absolutnie fenomenalną robotę, bo opuszczone wioski, gęste, mgliste lasy i niepokojące bagniska wręcz ociekają mrocznym klimatem.

W tym świecie na próżno szukać minimapy zasypanej pytajnikami czy lśniących ścieżek prowadzących do celu. Jesteś tylko ty, twój topór i wrogie otoczenie. Kromlech stawia na pełną immersję i zmusza do samodzielnego orientowania się w terenie, co dla fanów oldschoolowych RPG-ów jest spełnieniem marzeń. Niestety, dla graczy przyzwyczajonych do współczesnych udogodnień będzie to prawdopodobnie ściana nie do przebicia. To po prostu nie jest casualowa, odprężająca rozrywka.

Czar pryska, gdy dochodzi do pierwszego poważniejszego starcia. Walka w Kromlechu opiera się na taktycznym zbijaniu pancerza i mozolnym zarządzaniu wytrzymałością. Na papierze brzmi to jak świetne wyzwanie. W praktyce? System ten cierpi na bolesny "syndrom drewna". Mechanizm blokowania kamery na przeciwniku żyje własnym życiem. Potrafi zgubić cel w najbardziej newralgicznym momencie starcia, co nader często kończy się po prostu ekranem śmierci.

Do tego dochodzi problem z ociężałymi unikami, których czas reakcji bywa zauważalnie opóźniony. W produkcji, która nie wybacza nawet drobnych błędów, jest to wada wręcz krytyczna.

Jakby tego było mało, deweloperzy zaimplementowali bardzo specyficzne podejście do skalowania poziomu trudności. W Kromlechu to nie sama śmierć jest twoim największym utrapieniem, gdyż produkcja wplata w rozgrywkę elementy roguelite i pozwala zachować część zdobytej wiedzy po zgonie. Prawdziwym przekleństwem bywa twoja własna sława. Im więcej dobrych uczynków wykonasz i im bardziej twoja legenda urośnie w siłę, tym potężniejsi wrogowie zaczną ściągać do regionu, by cię sprawdzić. W efekcie, gdy i tak wciąż zmagasz się z wymagającym systemem walki, gra ochoczo rzuca ci pod nogi coraz większe wyzwania, nieustannie testując granice twojej cierpliwości.

Co w takim razie sprawia, że gracze wciąż dają Kromlechowi szansę? Odpowiedź kryje się w systemie 30-dniowego kryzysu. To absolutny "gamechanger".

Gra nieustannie wymusza na nas podejmowanie trudnych decyzji pod ogromną presją upływającego czasu. Jeśli zignorujesz doniesienia o watahach potworów na południu, bo wolisz uratować bogatszą osadę na północy, musisz liczyć się z poważnymi konsekwencjami.

Nierozwiązane problemy zostawiają na mapie tak zwane "blizny świata", które trwale zmieniają krajobraz, dostępne zadania i potęgują siły wroga. To naprawdę innowacyjne podejście, które sprawia, że czujemy się częścią tego mrocznego świata i że nasze wybory mają realny wpływ na to, jak będzie się on dalej kształtował.

Na ten moment Kromlech to zardzewiały miecz. Czescy deweloperzy dopiero wyciągnęli go z ogniska, by zacząć na poważnie kuć. Optymalizacja wciąż pozostawia wiele do życzenia, ekrany ładowania wystawiają cierpliwość na próbę, a sama walka potrzebuje gruntownego remontu. Trzeba jednak oddać studiu Perun Creative, że reaguje na krytykę błyskawicznie, wypuszczając pierwsze potężne łatki balansujące rozgrywkę.

Z tej mąki zdecydowanie może być chleb. Piekarz musi się jednak jeszcze sporo napocić. Jeśli macie anielską cierpliwość, możecie zaryzykować i kupić dostęp do wczesnej wersji już dziś. A w przeciwnym razie dodajcie Kromlecha do listy życzeń i sprawdźcie go ponownie za dobrych kilka miesięcy. Chociaż także wtedy, nawet jeśli twórcy poprawią wszystko, co jest do poprawienia, powinniście przystępować do zabawy z całymi workami cierpliwości. Ta produkcja nie patyczkuje się z graczem.