"Niektórzy myślą, że mam obsesję na punkcie balansu. Chcę, aby ludzie tworzyli postacie i dobrze się nimi bawili. Musisz trochę pomyśleć, ale nie lubię sytuacji, gdy gracze mają pomysł na postać, budują ją, a potem okazuje się: 'Och, właśnie stworzyłeś fundamentalnie złą postać'".
Po tym jak studio Troika Games zostało zamknięte, a przed pojawieniem się takich firm jak Larian, ZA/UM czy Owlcat, to Obsidian wiodło prym jeśli chodzi o projektowanie gier RPG. Ich gry zawsze były dobre w wykorzystywaniu nawet najdziwniejszych umiejętności w dialogach oraz świecie gry. Dotyczyło to także walki i tutaj za przykład Sawyer opowiada o usunięciu skilla Big Guns i podziale arsenału na broń palną, energetyczna i wybuchową.
"Nie chcę, żeby ludzie musieli inwestować w daną umiejętność, a potem [my] staramy się ją wspierać przez całą grę. Albo co gorsza, nie wspierać jej przez całą grę, co w pewnym sensie miało miejsce w Fallout 1. Jeśli wybierzesz Broń Ciężką jako umiejętność główną w Fallout 1, nie zobaczysz wielkiej spluwy aż do Hubu - powodzenia!"
Sawyer podkreśla, że każda umiejętność w grze RPG musi być przydatna w naprawdę znaczący i unikalny sposób. Gracze muszą zaufać, że ich wybory podczas tworzenia postaci będą miały realne znaczenie - że inwestycja w Skradanie czy Perswazję faktycznie się opłaci. Przykładem dobrego pierwszego wrażenia jest Goodsprings z Fallouta: New Vegas, gdzie już na starcie gracz może skorzystać z wielu różnych umiejętności, by wpłynąć na przebieg wydarzeń.
Aby pilnować równowagi, Obsidian stosuje nieformalne stanowisko "Karma Police" - projektant przegląda wszystkie skrypty i liczy, jak często sprawdzana jest każda umiejętność. Chodzi o zachowanie rozsądnych proporcji, nie perfekcji - najważniejsze jest, by gracz nie przeszedł połowy gry z poczuciem, że jego wybory były bezużyteczne.
Sawyer przyznaje, że to wyzwanie - projektanci tego typu gier muszą przewidzieć potrzeby graczy z wyprzedzeniem. Cel pozostaje jednak ten sam: by każdy styl gry dawał satysfakcjonujące, unikalne doświadczenie.
